Naprzód opiszę siebie
zaczynając od głowy
albo najlepiej od nogi
albo od ręki
od małego palca lewej ręki

mój mały palec
jest ciepły
lekko zagięty od środka
zakończony paznokciem
składa się z trzech członów
wyrasta wprost z dłoni
gdyby był od niej oddzielony
byłby sporym robakiem

jest to osobliwy palec
jedyny na świecie mały palec lewej ręki
dany mi bezpośrednio

inne małe palce lewej ręki
są dla mnie zimną abstrakcją

z moim
mamy współną datę urodzin
datę śmierci
wspólną samotność

tylko krew
skandująca ciemne tautologie
spina dalekie brzegi
nicią porozumienia

_ Zbigniew Herbert "Próba Opisu" _



Bo ja, jasne, popełniam błędy. A ty nie? Grafomania. Dobra, [czilałt!]. Nie rezygnuję z tego zajęcia, bo bardzo je lubie. Z niczym się nie siłuję, do niczego nie zmuszam, niczym nie forsuję. Rzekłabym: bawię się, ot co! Bo wyciągam z tego przyjemność, a nie jakiś głuchy obowiązek, pisania poprawnego, pisania poruszającego masy genialnych (nie ironia, bardzo cenię, ów osoby!) środowisk krytyków.

Piszę prosto, piszę z serca. Nie dla mas. Dla pojedyńczych, którzy zrozumieją.
Albo przynajmniej chcą zrozumieć.